grubsza

Własnym ciałem drogę na inny odcinek pędu. Przeważnie ginie ona jednak podczas obrony, ale jej poświęcenie daje potomstwu czas i dzięki temu uchodzi ono z życiem. Szwedzki przyrodnik Adolf Modeer pierwszy opisał opiekę rodzicielską u owadów już w 1764 roku. Zauważył on, że samica knieżycy szarej Elasmucha grisea pozostaje przy złożonych przez siebie jajach i w razie ataku drapieżcy raczej zginie, niż ucieknie. Lecz jeszcze w 1971 roku wielu naukowców stanowczo sprzeciwiało się twierdzeniu, że niektóre owady aktywnie opiekują się swym potomstwem. Nawet ci, którzy się z nim zgadzali, sądzili, że tego typu zachowanie opanowały jedynie nieliczne, najbardziej wyrafinowane owady. Okazuje się, że opieka nad potomstwem występująca u wyżej rozwiniętych.groźnej larwie złotooka, która pomimo wysiłków samicy zjada jej potomstwo.